Koşarken farkına vardığınız şeyler


#1

koştuğum yerler baya değişse de eğer çok hafif tempolu koşuyorsam veya yürüyorsam yere bakarak yapıyorum ve yerdeki karıncaları ezmemeye çalışıyorum veya yağmur sonrası sümüklüböcekleri ezmemek için düzgün bir tempoda basamıyorum. ama bu sayede yerde çok farklı bir dünya olduğunu keşfettim :smile:
nefesim yetmediğinde ve etrafa baktığımda yeşilin çok az olduğunu farkettim.
etrafı izlediğimde beni gören çocukların çoğu şaşırsa da olumlu tepkiler görüyorum yüzlerinde. belki de onları teşvik ediyor olmak beni mutlu ediyor.
ve en önemlisi bir tane bedenim var ve ona en iyi şekilde bakmam gerektiğini koşarken anladım. engelli insanları gördükçe yapabildiğim her şeyin ne kadar özel olduğunu ve değerini bilmem gerektiğini farkettim.
bahsettiğim şeyler çok alakasız olsa da her koşuşumda değişik bir şeyleri görebilmek anlayabilmek en az koşmak kadar haz verdi bana. adımlarım bazen şaşırsa da fiziken olduğu kadar ruhen de tatmin olmak çok iyi geldi.


#2

İnsan zihninin ve bedeninin ne kadar güçlü olduğunun farkına vardım. Her şey kafada bitiyormuş meğer. Yorgunluk, acı, “yok ya daha bu koşuyu yapabilecek seviyeye gelmemişim” hissi sadece aklın konfor bölgemize geri dönmemiz için oynadığı oyunlarmış.


#3

Geceleyin böcekler çoğunlukla sokak lambalarının altında|civarında oluyorlar… Sanırım onlar da biz insanlar gibi aydınlığa yönelmeye eğilimli… :slight_smile:


#4

Köpek olduğunu tahmin ettiğim dağ parkurlarında yanıma ödül maması alıyorum ve bunları uygun bir şekilde ikram ediyorum ,bu sayede tüm sinirli köpeklerle sahiplerini bile şaşırtacak derecede dost oluyorum ve parkurda gece gündüz farketmeden sorunsuzca plan yapabiliyorum. Buna mecburum.


#5

Ben yaşadığımı, hayatın istenirse ve en önemlisi onun için mücadele azmi gösterilirse ne kadar güzel olabileceğinin farkına varıyorum. İnsan olmanın anlamını kavrıyorum. Yaşadığım için şükrediyorum ve pişmanlıklar,keşkelere takılmamak gerektiğini idrak ediyorum. Kısaca hareket beni benliğime kazandırıyor ve yaşamın bir anlamı oluyor.


#6

Koşmak bana sandığımdan çok daha güçlü olduğumu ve sabır,disiplin gösterirsem her şeyin gelişebileceğini gösterdi. Koşu sayesinde doğadan ne kadar uzaklaştığımı idrak ettim. Doğayla içiçe olmak hayatıma güzellikler kattı ve hayatı kendimize ne kadar zindan ettiğimizi, beton yığını ve stresli ortamların içinde fasit dairedeki köstebeğe döndüğümüzü farkettirdi.
Bunun yanında her şeye sıfırdan başlamanın mümkün olduğunu anladım.


#7

Her şeyin geçiciliğinin farkına varıyorum bazen. Japonların “Mono no Aware” dedikleri kavramı duyduktan sonra ismini de bulmuş oldum.


#8

Yıllar önce sunumlarımdan bir tanesinin ismi “Koşmasaydım Göremezdim” idi, istek ve imkanlar boyutunda koşarak Dünyayı turlamak, yeni insanlar tanımak, yeni yerler görmek ve yeni hayatlara başlamak mümkün. Üstelik koşu sayesinde yeni lezzetlere “sınırları aşarak” ulaşmak mümkün. Her şeyin ötesinde yemeğin baharatı gibi koşu sayesinde yeni maceralar her daim bizi bekliyor. İster evinizin önündeki parkta, pistte, dağda ya da nerede koşarsanız koşun…


#9

Bana kazandırdığı en güzel şeylerden biri de İstanbul denen şehir dışındaki hayatın aslında ne kadar güzel olabileceği oldu. Belki aranızda yarış olarak en az tecrübe edenlerden biriyim ve gördüğüm bir kaç yarış sayesinde Anadolu’da harika coğrafyalar varmış dedim. 4 yıldır hayalini kurduğum Kapadokya’ya ise umarım bu sene katılım göstereceğim :confused:


#10

Gece onda deniz kıyısındaki kaldırımda koşarken çöp kutularındaki farelerin farkına vardım. Hatta çöplerle arama bir kol boyu mesafe koyma alışkanlığı edindim.